Vijf kilometer ten noorden van Bastogne, langs de Bastogne-Houffalize-Luik snelweg, ligt de Duitse oorlogsbegraafplaats Recogne-Bastogne. Vlak bij het kleine dorpje Recogne zijn de lichamen van 6,807 Duitse soldaten begraven, die tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn omgekomen.

In december 1944 gaf het Duitse militaire commando het bevel om een offensief te beginnen tegen de westerse geallieerden, met veel slachtoffers als resultaat. Niet zo lang na het begin van het Ardennenoffensief, werd het offensief tot een eind gebracht met een verlies van 3,000 soldaten van het Duitse leger. Zij waren gesneuveld tijdens de slag om Bastogne, deels in Luxemburg en deels in het Duitse grensgebied. Ongeveer 3,300 gesneuvelden uit Luxemburg, het zuidelijke deel van Luik en de gebieden rond Eupen-Malmedy en St. Vith werden ook begraven op de begraafplaats Recogne. Hier waren het niet alleen gesneuvelden uit 1944, maar ook uit 1940 of periode van bezetting.

In februari 1945, begon de American War Graves Service (Amerikaanse gravendienst) met de bouw van een gecombineerde begraafplaats, links en rechts van de weg naar Noville. Het telde 2,700 Amerikaanse soldaten en meer dan 3,000 Duitse soldaten, op twee aparte begraafplaatsen.

Nadat de Amerikaanse gesneuvelden waren herbegraven in Henri-la-Chapelle, begon de Belgische gravendienst met het ruimen van de Duitse veldgraven, tijdelijke begraafplaatsen en kleinere begraafplaatsen in de omgeving. De lichamen werden deels overgebracht naar Recogne-Bastogne, waar een van de grootste begraafplaatsen was gecreëerd. De andere gemeenschappelijke begraafplaats was gelokaliseerd in Lommel, ten noorden van Leopoldsburg.

In 1954 kwam er een overeenkomst tussen het Koninkrijk België en de Republiek Duitsland, welke de Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge belaste met het onderhoud van de Duitse graven. De mogelijkheid bood zich om identificatie uit te voeren en met de lente van 1954 konden 1,121 gesneuvelden hun naam terug krijgen.

In de zomer van 1956, tijdens een internationaal kamp met motto “Verzorgen van de graven”, namen jongeren uit zes landen deel aan het plaatsen van een muur rond de begraafplaats en de voorbereidingen voor de begraafplaats zelf. Op de begraafplaats staan kruizen van grijs zandsteen (petit granit), elk met de namen en geboortedata van zes gesneuvelden.

Parallel aan de weg, aan de noordkant van de begraafplaats, is een lage muur van rood Eifel zandsteen, welke uitkomt bij een bastion in de noordwest hoek van de begraafplaats. Een kapel met een klokkentoren rijst op uit het niets. Het interieur van de kapel is gedecoreerd met twee afbeeldingen; St. Michael met weegschalen en Aardengel Gabriel met het licht. In een nis is een lijst met de namen van de doden, details van de dode en hun positie op de begraafplaats.

De kosten worden niet alleen door de Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge (een non-profit organisatie) en de Duitse overheid bekostigd. De Board van Volkswagen levert tevens een groot deel aan contributie voor onderhoud.


© 2013 - Stichting Missing In Action (M.I.A.), Nederland


** Home ** Disclaimer ** Contact ** Algemene Voorwaarden ** Help ons **