Het aantal Amerikaanse oorlogsslachtoffers tijdens de Tweede Wereldoorlog bedroeg in totaal ongeveer 359,000, waarvan er 281,000 werden geborgen en een graf kregen op meer dan 250 tijdelijke militaire begraafplaatsen. Deze tijdelijke begraafplaatsen waren verspreid over de hele wereld. Het Quartermaster Corps had de primaire verantwoordelijkheid voor het zoeken en bergen, het organiseren en inrichten van de verzamelpunten op het slagveld, initiële identificatie van de overledene, de aanleg van begraafplaatsen en het toezicht op een goede begrafenis.

Het duurde nog bijna tot eind 1951 om de uiteindelijke bestemmingen gereed te krijgen. In totaal zijn er ongeveer 171,000 stoffelijke resten geleverd aan nabestaanden in de Verenigde Staten. Tegelijkertijd zijn ongeveer 97,000 doden, volgens de wensen van de nabestaanden, begraven in buitenlandse permanente Amerikaanse militaire begraafplaatsen. Nog eens 10,000 ‘onbekende’ vinden eveneens hun laatste rustplaats op vreemde bodem.

Toen het graven registratie programma gereed was, bleek het de grootste ‘teraardebestelling operatie’ ooit. Het zoeken naar de Tweede Wereldoorlog slachtoffers gaat door, tot de dag van vandaag.

In Europa werden ongeveer 140,000 Amerikaanse militairen begraven op 36 tijdelijke Amerikaanse militaire begraafplaatsen: 24 in Frankrijk, 4 in België, 3 in Nederland, 2 in Engeland, en 1 in Ierland, Luxemburg en Zwitserland. Geen twee begraafplaatsen waren identiek. Heggen en struiken bleven zoals ze waren toen geallieerde troepen marcheerde over het platteland. Tegelijkertijd is elke begraafplaats ontworpen en aangelegd om een hoge mate van herdenking aan de moedige dood te geven.

Nog eens 51 tijdelijke Amerikaanse militaire begraafplaatsen werden ingericht in de regio’s rond de Middellandse Zee: 20 van hen op de Italiaanse schiereilanden, 14 in Afrika, 10 in de eilanden in de taille van de Middellandse Zee (Sicilië, Sardinië, Corsica en Malta), en de resterende 7 in de Balkan. Van de bijna 38,000 Amerikaanse doden in deze begraafplaatsen, werd slechts circa 3,5% geboekt als onbekend. Hieruit blijkt een hoge efficiëntie van de identificatie inspanningen.

Twaalf permanente begraafplaatsen werden op Europese grond ontwikkeld in de naoorlogse jaren: Cambridge in Engeland, Margraten in Holland, Henri-Chapelle en Neuville-en-Condroz in België, Hamm in Luxemburg en Nettuno en Florence in Italië. Vijf begraafplaatsen werden aangelegd in Frankrijk: Bretagne, Epinal, Lorraine, Rhone en St. Laurent-sur-Mer. De laatst genoemde kijkt uit over de stranden van Normandië die de Amerikaanse, Britse en Canadese troepen bestormde tijdens D-Day.

Bezoek de American Battle Monuments Commission (ABMC) website voor meer informatie over de Amerikaanse begraafplaatsen.

 

Tweede Wereldoorlog begraafplaats Hamm (Luxemburg) 
 Tweede Wereldoorlog begraafplaats Margraten (Nederland)
 Tweede Wereldoorlog begraafplaats St. James, Bretagne (Frankrijk)
 Tweede Wereldoorlog begraafplaats Henri-Chapelle (België)